Եզդի կանայք խորհրդային աշխատուժում

 

Խորհրդային տարիներին պետական մարմիններն իրենց հրապարակային ելույթների ժամանակ շատ հաճախ էին հիշատակում սեռային հավասարությանն ուղղված իրենց նպատակադրված աշխատանքները։ Խորհրդային իշխանության սկզբնական տարիներին կանայք ոչ միայն սահմանադրորեն ստացան տղամարդկանց հավասար քաղաքական իրավունքներ, այլև հնարավորություն ստացան առաջադրվելու բոլոր մակարդակներում ընտրովի մարմինների ընտրություններում: Այս տեսակետից ուշագրավ է խորհրդային տարիների աշխատաշուկայում կանանց ներգրավվածության դերն ու նշանակությունը։ Իրականում, խորհրդային ժամանակների աշխատուժը մեծապես կախված էր կանանցից։

    1928 թվականին կանայք կազմում էին աշխատուժի 24%-ը, մինչդեռ 1970-ականներին այդ ցուցանիշը կազմում էր 51%: Կանայք կազմում էին արդյունաբերական աշխատուժի 49%-ը, կոլտնտեսություններում աշխատողների 51%-ը և պետական ֆերմերային տնտեսությունների աշխատողների 45%-ը կանայք էին (ԽՍՀՄ Կենտրոնական վիճակագրական վարչություն, 1975)։

    1989 թվականին անցկացված խորհրդային ժամանակաշրջանի վերջին մարդահամարի համաձայն մոտ 60,000 քրդերից, որոնք նախկինում ճանաչվել էին որպես Հայաստանի Խորհրդային Հանրապետության քաղաքացի, 52,700-ն առաջին անգամ առանձին ճանաչվեցին որպես եզդիներ:

    Արարատի մարզի եզդի բնակիչ Հաջե Բաքոյանի հետ զրույցում փաստեցինք, որ այդ շրջանում, ինչպես հայ, այնպես էլ եզդի գյուղաբնակ կանանց մեծամասնությունը ներգրավված էին գյուղատնտեսական աշխատանքներում։ Կոլտնտեսություններն ու ֆերմերային տնտեսությունները հնարավորություն էին տալիս բարձրագույն կրթություն չունեցող կանանց աշխատուժի ընդլայնմանը։

    Այսպիսով, գյուղաբնակ կանանց, այդ թվում եզդի կանանց դերը Խորհրդային Հայաստանի աշխատաշուկայում մեծ է եղել հատկապես գյուղատնտեսության ոլորտում, որտեղ նրանց ներգրավածությունը դրսեվորվել է մեծամասամբ կոլտնտեսություններում և ֆերմերային տնտեսություններում։